این فریاد حسین است فریادی که به خاطر آن از طواف کعبه گذشت و به سوی آن شتا فت؛مفهوم این فریاد حسین چیست؟« که در درسی که بالاتر از شهادتش بود به تمام حج گزاران تاریخ ومومنان به سنت ابراهیم فهماند که اگر امامت نباشد،اگر هدف و رهبری نباشد واگر یزید و یزیدیان باشند،چرخیدن بر گرد خانه ی خدا با خانه ی بت مساوی است.» *
حسین از مدینه بیرون می رود و به سوی مکه راهی می شود و پس از آنکه دعوت های مردم کوفه را می شنود که یا حسین ما به تو ایمان داریم و به رهبری تو نیازمندیم ودر برابر ظلم وزور از تو دفاع می کنیم.امام با نیمه تمام گذاشتن حج همراه با خوانواده اش به سوی کوفه می شتابد و آنجااعلام می کند که من به سوی مرگ می روم.
آنجاست که فرزدق، شاعر معروف آن زمان خطاب به او می گوید: یا حسین ابن علی، مردم کوفه زبانشان با شماست اما شمشیرهاشان بر شما!
روی تن تو این همه کرکس چه می کنند؟!
با تو سران خشک مقدس چه می کنند؟!
دلگرم کرده بود تو را نامه هایشان
حالا طناب دار تو عمامه هایشان
حالا که از مبارزه پرهیز کرده اند
خنجر برای کشتن تو تیز کرده اند...
«حسین می داند که ارزش هر کاری در جامعه به اندازه ای است که دشمن از آن ضرر می بیند،و باید قیام کند،قیام مسلحانه،اما قیام مسلحانه "توانستن" می خواهد و حسین "نمی تواند"
اما او می داند که مسوولیت از آگاهی و ایمان پدید می آید نه از قدرت و امکان! و از حسین بیشتر آگاه تر کیست؟
عظمت حسین از یک سو ،و شخص بینی ما ،از سویی دیگر،موجب شده است که آنچه را از حسین بزرگتر است،در زیر درخشش عظمت حسین نبینیم؛و آنچه از حسین بزرگتر است آن چیزی است که حسین به خاطر آن قربانی شد.» *
.
.
.
.
و همچنان فریاد می زند که لااقل اگر دین ندارید آزاده باشید و آزاد مرد!
« دکتر شریعتی»
