۱۳۸۹ آبان ۲, یکشنبه

حرفهای نگفتنی


حرفهایی هست برای نگفتن
و ارزش عمیق هر کسی
 به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد .
 و کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن
و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی
که باید قلم را بشکنم و دفتر را پاره کنم
و جلدش را به صاحبش پس دهم
و خود به کلبه ی بی در و پنجره ای بخزم
و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت.

                 «شریعتی»
 

۲ نظر:

من یک مسافرم گفت...

زیبا بود و اما تکراری

سارا گفت...

آسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ !!!!