امروز رفتم سراغ حافظ ! فال هم گرفتم ! این اومد!( جناب حافظ هم حال و روز منو می دونه ) !!
دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس که چنان زو شده ام بی سرو سامان که مپرس
کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد که چنانم من از ازین کرده پشیمان که مپرس
به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست زحمتی می کشم از مردم نادان که مپرس
زاهد از ما به سلامت بگذر کاین می لعل دل و دین می برد از دست، بدان سان که مپرس
پارسایی و سلامت هوسم بود ولی شیوه ای می کند آن نرگس فتان که مپرس
گفتگوهاست درین راه که جان بگدازد هر کس عربده این که مبین آن که مپرس
گفتم از کوی فلک صورت حالی پرسم گفت آن می کشم اندر رخم چوگان که مپرس
گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس
۲ نظر:
دفعه بعد که خواستی به دیوان جناب حافظ تفال بزنی بگو تا سفارشتو بکنم از این غزل ها نیاد! احترام هم شهری هاشو میذاره............!
حتما یادم می مونه! راستی الان سفارش کن تا دفعه بعد یاداوری کردی یادش بیاد.
ارسال یک نظر