پاييز هزاررنگ میرود و زمستان سپيدرنگ از راه میرسد، و در اين ميان شبی است بلند و پر از رمز و راز. شبی به بلندای يک فرهنگ، فرهنگی چند هزار ساله با آيين و رسومی رنگارنگ به سان پاييز و درونمايهای پاک و سپيد به رنگ زمستان.
شب یلداتون مبارک!
اما به رسم شبهای یلدا فال حافظ گرفتم می دونین چی اومد! اول می خواستم فقط دو بیت اولشو بنویسم ، ولی نوشتم و دلم نیامد بیت بعدی رو ننویسم ، نوشتم و........
جناب حافظ هم با من شوخی می کنه، شنیدن حرف هایی که بوی طعنه می دن آزارم می ده، اینکه یکی مدام بهت بگه..................!
زان یار دلنوازم شکری ست با شکایت **گر نکته دان عشقی خوش بشنو این حکایت
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم ** یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت
ای آفتاب خوبان می جوشد اندرونم ** یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت
رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس**گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت
هر چند بردی آبم روی از درت نتابم ** جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت
در زلف چو کمندش ای دل مپیچ کانجا ** سر ها بریده بینی بی جرم و بی جنایت
چشمت به غمزه ما را خون خوردو می پسندی ** جانا روا نباشد خونریز را حمایت
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود**از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود ** زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت
این راه را نهایت صورت کجا توان بست ** کش صد هزار منزل بیش است در بدایت
عشقت رسد به فریاد ور خود به سان حافظ ** قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت
پ ن 1: از هر طرف که رفتم جز حیرتم نیفزود(ولی تو این کتاب نوشته بود از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود)
پ ن 2: ولی من همچنا ن پاییز رو دوست دارم، باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست.......هرچند اینم رفت....
۲ نظر:
زبانش همیشه زبان کنایه بوده.
دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد
چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد
همیشه.....!
ارسال یک نظر